Van UM naar Oxford naar een toonaangevend advocatenkantoor

Timothy Noelanders studeerde Europees Recht in Maastricht, haalde zijn master Mededingingsrecht in Oxford en bouwt nu in Brussel aan de eerste Europese vestiging van een van de grootse en meest prestigieuze advocatenkantoren van Amerika. 

Over de ontwikkelingen in de Verenigde Staten wil Timothy Noelanders niet veel kwijt. Moederbedrijf Paul Weiss, opgericht in 1875 en een zogenoemde white shoe firm met ruim 1200 advocaten op de loonlijst en een jaaromzet van ruim 2,6 miljard dollar. Het bedrijf stond onlangs in het vizier van de Amerikaanse regering, voornamelijk omdat het tegenstanders van de huidige president had vertegenwoordigd.

Gevoelig

Het ligt dus gevoelig dus, zeker in een tijd dat de relaties tussen de Europese Unie en de VS onder druk staan. “Wij bouwen hier sinds september vorig jaar aan de Europese uitvalsbasis van Paul Weiss,” reageert Timothy vanuit zijn appartement in hartje Brussel via een digitale verbinding, “een geweldige uitdaging met veel kansen en potentie. Wij willen hier in Brussel een positie opbouwen en daar ben ik optimistisch over. We richten ons met name op mededinging, internationale fusies en overnames. Bedrijven (ook Amerikaanse) zullen actief blijven in Europa. Mijn werk is in de eerste plaats juridisch, maar wat we doen heeft ook een politieke invalshoek. Met de toegenomen geopolitieke spanningen komen er nieuwe uitdagingen en het is onze rol om onze klanten daar doorheen te navigeren."

Een Peruaanse ervaring

Na de middelbare school vertrekt Noelander voor een jaar naar Peru in het kader van een uitwisselingsprogramma van de Rotary. Samen met andere tieners uit de hele wereld richt hij een stichting op om inheemse gemeenschappen in het Peruaanse regenwoud van schoon drinkwater te voorzien. "Ik was net 18, wat een jaar was dat. Ik zal dit avontuur en de levenslessen die ik er heb geleerd nooit vergeten. Op een ochtend, na een nacht in het Amazonewoud, waar je in slaap valt met de prachtige symfonie van de natuur, werd ik wakker met een vis op mijn bord. Normaal hou ik niet van vis, maar toen me werd verteld dat de twaalfjarige zoon elke ochtend opstaat om voor de hele familie vis te vangen in de Amazonerivier, kon ik niet zeggen ‘ik hou niet van vis’. Dus at ik het. Het was het beste eten dat ik ooit had gehad. Terwijl ik aan het eten was, zag ik apen van boom naar boom springen. Wat een geluk had ik!"

Centen tellen

De jonge advocaat, geboren en getogen in België, vertelt openhartig over het feit dat hij tijdens zijn studententijd op elke cent moest letten. "Ik ben de eerste van mijn familie die ging studeren. Toen ik mijn ouders vertelde dat ik naar Maastricht wilde gaan, waren ze natuurlijk blij, maar ze waren ook bezorgd over hoe we het collegegeld van € 2000 (vergeleken met € 600 in België) zouden kunnen bekostigen. Gelukkig konden we dit van de universiteit in termijnen betalen en zo kon ik mijn studie betalen. Ik leefde zuinig en woonde met zes anderen studenten samen in een bescheiden studentenhuis aan de Kleine Gracht. Ik maakte optimaal gebruik van de ‘vier croissants voor één euro’ deal van de Jumbo! Het was voor mijn ouders een groot offer en ik ben ze dankbaar dat ze in mijn toekomst hebben geïnvesteerd. Nu kan ik gelukkig zeggen dat ik ze volledig heb terugbetaald."

Europees ideaal

Noelander was helemaal weg van Maastricht. “Het Probleemgestuurd Onderwijs paste helemaal in mijn straatje: werken in kleine groepen, samen actief problemen bespreken en oplossen. Bovendien zijn er weinig plekken beter dan Maastricht om Europees recht te studeren en inzicht te krijgen in verschillende rechtssystemen. Ik geloof echt in het Europese ideaal, en in zekere zin belichaamt Maastricht dat ideaal: mensen met verschillende achtergronden en culturen die samenwerken en van elkaar leren."

Oxford

Noelanders studeerde in 2019 cum laude af, nadat hij ook een Erasmus-uitwisseling aan de Universiteit van Edinburgh had voltooid. Vervolgens bezorgde hij zijn ouders een nóg grotere schok. "Ik had me aangemeld voor Oxford. Het is niet makkelijk om toegelaten te worden, maar op een of andere manier is het me gelukt; de aanbevelingsbrieven die ik van mijn Maastrichtse professoren heb gekregen, speelden daarin zeker een grote rol - ik ben ze echt dankbaar. Ik weet nog toen ik de email met de bevestiging kreeg. Ik zat met enkele medestudenten in een restaurant naast het MECC na een bezoekje aan de TEFAF. We hadden gratis kaartjes gescoord. Ik gilde toen ik de e-mail zag en alle kunstverzamelaars draaiden zich om en staarden me aan." In Oxford viel alles op zijn plek. "In Maastricht had ik strafrecht, eigendomsrecht en enkele andere disciplines gestudeerd. In Oxford kreeg ik de kans om me te verdiepen in vier onderwerpen van mijn keuze: Intellectueel Eigendomsrecht, Recht en Informatica, Regulering en Mededingingsrecht. Het was intensief - elke week een essay schrijven, erover discussiëren en het verfijnen met andere studenten en de professor; eigenlijk niet anders dan in Maastricht. Ik kreeg zelfs één-op-één tutorials met een van mijn favoriete academici: A. Ezrachi. Academisch gezien wordt het niet beter dan dat."

Paul Weiss

Noelanders keerde naar huis terug om zes maanden bij zijn ouders door te brengen. “Na Peru, Maastricht, Oxford en de pandemie had ik ze gemist,” zegt hij. In zijn sollicitaties bleek zijn Oxford-diploma vele deuren te openen. Nadat hij ervaring had opgedaan bij twee vooraanstaande Amerikaanse en Britse advocatenkantoren, trad hij in het najaar van 2024 in dienst bij Paul Weiss. "Hier in Brussel kan ik alles wat ik in Maastricht en Oxford heb geleerd in de praktijk brengen, vooral de soft skills: samenwerken binnen een internationaal team, leidinggeven en je aanpassen. We hebben een fantastisch team opgebouwd en we groeien snel. Maastricht zal altijd een speciaal plekje in mijn hart hebben. Ik ga minstens één keer per jaar terug en ik wil graag iets teruggeven aan de Maastrichtse gemeenschap die me zoveel heeft gegeven!"

 

Tekst: Jos Cortenraad
Fotografie: Timothy Noelanders

Tim Noeland sitting

Lees ook