Universiteitshoogleraren

Prof. dr. Ron M.A. Heeren is een van de pioniers op het gebied van massaspectrometrie-gestuurde ruimtelijke omics. Na zijn promotie in de technische natuurkunde in 1992 begon hij als groepsleider bij FOM-AMOLF in Amsterdam te werken aan instrumentatie voor moleculaire beeldvorming en de toepassing daarvan. Hij was hoogleraar aan de faculteit chemie van de Universiteit Utrecht (2001-2019). Hij is de oprichter en wetenschappelijk directeur van M4I, het Maastricht MultiModal Molecular Imaging Institute op de Brightlands Maastricht Health Campus. Hij ontving in 2019 de Fysica Valorisatieprijs van de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO), in 2020 de Thomsonmedaille van de International Mass Spectrometry Foundation en in 2026 de Kargermedaille van het Barnett Institute. 

Hij is lid van de Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen, KNAW (2021), fellow van de Nederlandse Academie van Ingenieurswetenschappen (2025) en lid van de Koninklijke Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen (2026), de oudste wetenschappelijke vereniging van Nederland. Hij is de huidige voorzitter van de IMSF en was aangesteld als Hans Fischer Senior Fellow (2019-2023) aan de Technische Universiteit München. In 2024 werd hij benoemd tot TUM-ambassadeur vanwege zijn academische en samenwerkingsprestaties. 

Zijn academische onderzoeksinteresses omvatten translationeel onderzoek op basis van massaspectrometrie, moleculaire beeldvorming binnen de "omics", high-throughput bio-informatica en de ontwikkeling en validatie van innovatieve moleculaire analytische beeldvormingstechnieken binnen diverse wetenschappelijke disciplines.

 Bezoek deze pagina voor meer informatie (in het Engels).

Prof. dr. Clemens Van Blitterswijk is gespecialiseerd in bot- en kraakbeenherstel en richt zich met name op het ontwikkelen van nieuwe technologieën die toegepast kunnen worden in de regeneratieve geneeskunde. Hierbij gaat het onder andere om de ontwikkeling van “slimme" biomaterialen die leiden tot weefselherstel via stamcellen van de patiënt zelf. Hij doet dit binnen het nieuwe MERLN Institute.

Van Blitterswijk werd uitgeroepen tot meest ondernemende wetenschapper van Nederland en benoemd tot lid van de KNAW. Hij gaat zich behalve met onderzoek ook bezighouden met onderwijs. Zo is hij de samensteller van een veelgebruikt leerboek: Tissue Engineering dat in 2014 in een tweede herziene druk verschijnt bij Acadamic Press.

Bezoek voor meer informatie de website van het MERLN Institute.

Prof. dr. Michel Dumontier is universiteitshoogleraar aan de Universiteit Maastricht. Hij is internationaal erkend voor zijn onderzoek naar kunstmatige intelligentie, datawetenschap en digitale gezondheid. Als medegrondlegger van de FAIR-principes (Findable, Accessible, Interoperable and Reusable) heeft hij wereldwijd bijgedragen aan het beter vindbaar, toegankelijk en herbruikbaar maken van wetenschappelijke data.

Met zijn leerstoel wil Dumontier de ontwikkeling van betrouwbare intelligente systemen voor gezondheid en samenleving versnellen. Zijn onderzoek brengt data, kennis en kunstmatige intelligentie samen om wetenschappelijke ontdekkingen te versnellen, de gezondheidszorg te verbeteren en besluitvorming te ondersteunen. Daarbij werkt hij nauw samen met onderzoekers, zorginstellingen, overheden en bedrijven, zowel binnen als buiten Europa.

Aan de Universiteit Maastricht versterkt Dumontier de samenwerking tussen disciplines en bouwt hij aan een internationaal toonaangevend ecosysteem voor AI en gezondheid. Zo draagt hij bij aan de ambitie van de universiteit om met intelligente systemen maatschappelijke uitdagingen aan te pakken en duurzame impact te realiseren.

De eerste universiteitshoogleraar aan de Universiteit Maastricht is prof. dr. Peter Peters. 

Prof. dr. Peters was voor zijn emeritaat betrokken bij onderzoek aan het immuunsysteem op nanomoleculair niveau. Aan de UM zet hij het Institute of Nanoscopy op. De hoogleraar wilde daar het ontstaan van allerlei vormen van kanker en infectieziektes zoals tuberculose beter begrijpen. Peters werkte na zijn promotie in Utrecht al jaren aan basale kennis over de werking van cellen op nanoniveau. Eerst in de VS en de laatste vijftien jaar in het Nederlands Kanker Instituut – Antoni van Leeuwenhoek in Amsterdam. Peter Peters was mede-directeur van het Maastricht MultiModal Molecular Imaging Institute (M4I), samen met Ron Heeren. Met ingang van augustus 2024 is hij met emeritaat gegaan.