My UM
My UM
Zoeken

Een coschap in Ierland verrijkt je als mens én als aankomend arts

Jip Bremer is net terug van een vijfweekverblijf in Ierland, waar zij in het stadje Mullingar, een uurtje reizen per trein vanuit Dublin, haar coschap psychiatrie deed. “Een onwijs leuke en leerzame ervaring”, zegt ze enthousiast. “Want ook al is Ierland een Europees land, de gezondheidszorg is toch echt heel anders dan in Nederland. De grootste cultuurshock: er wordt nog met papieren dossiers gewerkt!” 

Maastrichtse geneeskundestudenten hebben sinds maart 2025 de mogelijkheid een coschap in Ierland te doen. Jeroen Reijnders, chirurg (niet praktiserend), coördinator van het coschap snijdend én mede-initiatiefnemer van het Ierse coschap: “De samenwerking met Ierland is ooit opgezet voor studenten uit Saoedi-Arabië. Toen deze instroom een paar jaar geleden stopte, hebben we besloten de banden niet te verbreken, maar juist structureel voort te zetten, nu voor Maastrichtse studenten.”


Dat klinkt eenvoudiger dan het is. “De gezondheidszorg in Ierland is heel anders georganiseerd. Daarom werken we samen met individuele medisch-specialisten (zogenaamde consultants) in verschillende ziekenhuizen. Dat maakt communicatie en organisatie complexer. Inmiddels doen vier ziekenhuizen en een psychiatrisch centrum mee. Vanuit Maastricht sturen we de coschappen inhoudelijk aan, de consultants zorgen voor voldoende werkplekken. Elke twee weken kan een nieuwe student starten. Zo zijn er altijd meerdere Maastrichtse studenten tegelijk in Mullingar - in theorie ongeveer vijf - al halen we dat aantal momenteel nog niet.”

Verschillen met Nederland

Voor Jip was Ierland haar tweede buitenlandse coschap. “Ik was eerder in Ghana en daar verwachtte ik best grote verschillen met de Nederlandse gezondheidszorg. Dat dit ook voor Ierland zou gelden, had ik niet verwacht. Het ontbreken van een elektronisch patiëntendossier was zeker niet het enige verschil. Het werktempo ligt er bijvoorbeeld lager. In Nederland is iedereen voortdurend aan het plannen en vooruitdenken, in Ierland gaat het er een stuk relaxter aan toe. Iedereen is flexibeler en dat geeft wel wat meer rust en balans. Iets anders wat ik opmerkte is dat de private zorgsector in Ierland sterk is ontwikkeld, waardoor de toegankelijkheid van zorg enigszins wordt bepaald door de dikte van je portemonnee.”

Jip Bremer

Behoefte aan autonomie

Ook de organisatie van het onderwijs en de rol van coassistenten verschilt. Jip: “Ierse medische studenten brengen een groter deel van hun tijd door met onderwijs en toetsen, terwijl Nederlandse coassistenten juist sterk gericht zijn op leren in de klinische praktijk en meer behoefte hebben aan autonomie.” Dat leidde soms tot zoeken naar de juiste balans. “Ik heb dat besproken met mijn werkbegeleider en dat werd goed opgepakt.” Jeroen: “Wat is precies de rol van de Nederlandse coassistent en hoeveel verantwoordelijkheid kunnen zij aan (medische handelingen, zelfstandigheid)? Dat is nog in ontwikkeling. Beide kanten leren hierin van elkaar.”

Complexe organisatie

Achter de samenwerking met Ierland schuilt een complexe organisatie, daar kunnen Doreen de Loo en Vince Di Giulio, International Relations Officer, over meepraten. Doreen: “Het International Relations Office (IRO) is de schakel tussen studenten, Maastricht en de ziekenhuizen in Ierland. Wij regelen de aanmeldingen, onderhouden het contact met Ierland, zorgen voor praktische informatie en begeleiden studenten in de voorbereiding.”


“Daarnaast moeten we zorgen dat systemen zoals portfolio en beoordeling op elkaar aansluiten”, vult Vince aan. “Dan is er de ICT-toegang die geregeld moet worden en de coschapplanning die moet kloppen. Dat vraagt om afstemming op vele fronten; van IRO en coschapcoördinatoren tot planning en examencommissie. Juist die veelheid aan schakels maakt de samenwerking intensief om te organiseren, maar dat maakt het extra mooi wanneer alles samenkomt.”

Feedback van studenten

“Omdat de samenwerking nog relatief nieuw is, komen we soms dingen tegen die nog niet helemaal goed geregeld zijn”, aldus Doreen. “Doordat de coschapplanning de status ‘definitief’ had, dachten studenten bijvoorbeeld dat alles vast lag en Ierland geen optie meer was. Voor ons een signaal om rond de tafel te gaan en het proces aan te passen.”


Vince: “We ontdekken al doende wat werkt en wat niet. De lijntjes zijn kort en vanuit de coassistenten krijgen we waardevolle feedback, bijvoorbeeld over planning, communicatie of huisvesting.” Zo koppelde Jip terug dat haar eerste host niet prettig was, waardoor zij op zoek moest naar een andere plek. “Ik ben nu met IRO in gesprek om toekomstige coassistenten beter te informeren, bijvoorbeeld met een overzicht van betrouwbare adressen en een WhatsAppgroep waarin ervaringen worden gedeeld.”

Verrijkende periode

Jip kijkt terug op een mooie tijd. “Op mijn werk was de sfeer open en laagdrempelig; collega’s heetten me direct welkom en nodigden me uit om mee te gaan naar de kroeg, waar elke week wel een liveoptreden en pubquiz was. Ik voelde me snel onderdeel van het team. Daarnaast ben ik gaan sporten en via de WhatsAppgroep heb ik contact gezocht met andere Maastrichtse coassistenten. Al met al voelde ik me snel thuis.”


Voor Jip ligt de waarde van een buitenlands coschap vooral in de kennismaking met een ander zorgsysteem en een andere manier van werken. “Het is verrijkend,” zegt ze. “Je leert je aanpassen en ontwikkelt een breder perspectief.”

Uitbouw samenwerking en groei aanbod

Volgens Jeroen is dat precies de meerwaarde. “Internationale ervaring draagt absoluut bij aan de professionele en persoonlijke ontwikkeling van de dokters van de toekomst.”
De ambitie is om de samenwerking de komende jaren verder uit te bouwen. Het streven is om op termijn continu Maastrichtse studenten in Ierland te hebben en het aanbod uit te breiden met bijvoorbeeld wetenschappelijke stages en mogelijk ook de GEZP als eindstage. Zo kan dit uitgroeien tot een vaste buitenlandse opleidingsplek waar Maastrichtse coassistenten de kans krijgen werk- en levenservaring op te doen.

Heb je interesse om een coschap in Ierland te doen? Wil je je aanmelden of heb je vragen? Neem dan contact op met IRO via ASKFHML of meld je aan voor het dagelijkse spreekuur (11.00-12.00u) via Contact met de afdeling Onderwijszaken van de FHML | Maastricht University intranet

Tekst: Margo van Vlierden
Fotografie: Jonathan Vos

Lees ook