In Memoriam Matthijs Hesselink
Op 21 Juli is, op een veel te jonge leeftijd van slechts 57 jaar, Matthijs Hesselink overleden. Matthijs was hoogleraar ‘Fysieke activiteit en metabole gezondheid’ bij de vakgroep Voeding en Bewegingswetenschappen binnen het onderzoeksinstituut NUTRIM, een zeer gewaardeerd collega in binnen- en buitenland. Maar meer nog dan deze omschrijving was Matthijs vooral een nuchtere Twentenaar met gevoel voor humor, een mentor voor vele studenten en promovendi, relativerend en met een luisterend oor, altijd zoekend naar het beste voor iedereen, WP, OBP, promovendus of student.
Sommige mensen laten een blijvende indruk achter, niet door op de voorgrond te treden, maar door er altijd te zijn. Zo was Matthijs.
In 1987 is Matthijs begonnen met de studie Gezondheidswetenschappen aan onze universiteit later gevolgd door de opleiding Bewegingswetenschappen. Aansluitend werd Matthijs aangesteld als AIO bij de toenmalige vakgroep Bewegingswetenschappen, waar hij direct na zijn promotie een aanstelling als Universitair Docent kreeg. Met zijn toewijding, deskundigheid en warme persoonlijkheid groeide hij uit tot een gewaardeerde collega. Van 2006 tot 2012 was hij voorzitter van de vakgroep Bewegingswetenschappen, jaren waarin de vakgroep floreerde en een eigen identiteit ontwikkelde. Tijdens zijn voorzitterschap, in 2011, werd Matthijs benoemd tot hoogleraar bewegingswetenschappen - een verdiende erkenning voor zijn toonaangevende wetenschappelijke en maatschappelijke verdiensten. Jaren later wijzigde hij op eigen verzoek de titel van zijn leerstoel in ‘Fysieke activiteit en metabole gezondheid’ omdat dat meer de lading dekte van zijn werk. Tijdens zijn wetenschappelijke carrière was Matthijs betrokken bij vele baanbrekende ontdekkingen die het onderzoeksveld sterk hebben beïnvloed. Zijn naam zal hier dan ook in lengten van dagen aan verbonden blijven.
Wat Matthijs bijzonder maakte, was zijn oprechte interesse in mensen. Hij was altijd aanwezig, luisterde aandachtig en wist met een vraag, een glimlach of met een vleugje humor te laten merken dat je ertoe deed. Zijn deur stond altijd open. Zijn energie, relativeringsvermogen, doorzettingskracht en betrokkenheid maakten hem tot een inspirerende collega en een fijn mens om mee samen te werken. Voor velen van ons was Matthijs veel meer dan een collega of leidinggevende. Hij bracht mensen samen, gaf vertrouwen en liet een blijvende indruk achter. Hij leefde gezond, was kritisch en soms eigenwijs, ging een confrontatie zeker niet uit de weg, maar altijd op een respectvolle wijze en was na wikken en wegen ook zeker bereid en in staat tot zelfreflectie. Dat laatste is een waardevolle eigenschap die hem heeft gebracht waar hij heden ten dage was.
Daarnaast was Matthijs zelf ook sportief en actief, passend bij het vakgebied waarvoor hij zich met zoveel enthousiasme inzette. Naast veel contacten binnen de academische wereld had hij dan ook veel contacten met de professionele sportwereld, met een specifieke interesse in het wielrennen. Vele profwielrenners zijn op enig moment in hun carrières met Matthijs in contact geweest. Matthijs was ook sportief vanwege zijn kennis over zijn eigen gezondheid en die van zijn naasten. Hij wist dan ook als geen ander dat door een gezonde leefstijl gunstig te beïnvloeden. Het is knap hoe hij al die tijd met deze onzekerheid en mogelijke implicaties is om gegaan.
Wij zijn extreem dankbaar voor alles wat Matthijs voor het vakgebied, onze vakgroep, het onderzoeksinstituut en voor ieder van ons heeft betekend. Onze gedachten gaan uit naar Martine en zijn kinderen en kleinkinderen, vrienden en allen die hem liefhadden. Wij wensen hen veel sterkte en kracht met dit grote verlies.
Lieve Matthijs, dankjewel voor je warmte, je humor, je betrokkenheid en je oprechte aandacht. We zullen je missen.
Namens alle collega’s van de vakgroep Voeding en Bewegingswetenschappen en alle collega’s van onderzoeksinsituut NUTRIM
Prof. Jogchum Plat en Prof. Daisy Jonkers
