“We willen jonge academici een stem geven”

MYA verzamelt niet alleen ervaringen – ze inspireren mensen en brengen ze samen. Zo organiseren ze workshops over thema’s die onder jonge academici spelen en zetten ze events op touw. 

“We hebben zes verschillende faculteiten en vaak blijven mensen binnen de muren van hun eigen gebouw”, zegt Michelle Moerel. Ze is al twee jaar lid van MYA en nam onlangs het voorzitterschap over van Schell-Leugers. “We willen mensen de mogelijkheden bieden om met elkaar in contact te komen. Bijvoorbeeld door filmavonden in Lumière met een wetenschappelijk thema. Maar ook tijdens events die voor iedereen toegankelijk zijn, als Growing Up in Science: een lezingenreeks waarin succesvolle academici het verhaal achter hun cv delen. Dat levert altijd geweldige verhalen op over de moeilijkheden die ze onderweg tegenkwamen.”

Jonge academici hebben specifieke uitdagingen. Door veel met elkaar en anderen te spreken, krijgen de MYA-leden een goed beeld van wat er onder deze groep leeft. Eén ding is zeker: ze hebben hun handen vol. “Jonge academici zijn veel tijd kwijt aan lesgeven, terwijl ze zichzelf nog moeten profileren als onafhankelijke onderzoekers”, legt Moerel uit. “Ze proberen financiering en een eigen onderzoekgroep te regelen. Dat vond ik persoonlijk best een worsteling. Daar komt bij dat het vaak jonge ouders zijn met gebroken nachten en kinderen die zonder waarschuwing ziek worden. Het kan een hele leuke tijd zijn, maar ook extreem uitdagend.”

Schell-Leugers herkent dat spanningsveld maar al te goed. Daar komt nog bij dat het begin van hun loopbaan een onzekere fase is. “Vooral assistent-professoren zeggen vaak overal ja op”, vertelt ze. “Ze hopen dat ze daarmee hun kansen op promotie vergroten. Ik vond het toen ook lastig om nee te zeggen. Destijds duurde het jaren voordat je een vaste aanstelling kreeg, waardoor ik mezelf wilde bewijzen.”

Het lucht op om daar met gelijkgestemden over te praten. Dat kan iedereen tijdens de events van MYA, maar de leden delen hun ervaringen ook onderling. “Het zijn hele leuke mensen”, zegt Moerel, met een grote glimlach. “Wat me in eerste instantie aantrok om lid te worden, was de mogelijkheid om inzicht te krijgen in de universiteit en haar werking – en om daar inspraak in te hebben. We hebben veel geluk dat ons bestuur naar ons luistert en echt waarde hecht aan wat we zeggen. Maar wat me motiveert om te blijven, is hoe geweldig deze groep mensen is.”

Iedere twee jaar wordt een nieuwe voorzitter gekozen uit de huidige leden. Moerel krijgt als voorzitter een meer sturende rol. Daardoor zal ze minder deelnemen aan discussies. Dat vond Schell-Leugers een beetje jammer toen zij twee jaar geleden voorzitter werd. “Toch gaf het me veel voldoening”, vertelt ze. “Het is geweldig om te mogen luisteren naar de ideeën van zo veel briljante, gedreven mensen.”