29 juni 2020
'The Australian way of life'

Made in Maastricht: Jeroen Hendriks

Sinds vijf jaar leidt Jeroen Hendriks, alumnus van de Faculty of Health, Medicine en Life Sciences, ‘the Australian way of life’. Zijn hart gaat sneller kloppen van innovatieve cardiovasculaire zorg, fietstochtjes naar het Australische strand en… het Maastrichtse Onze Lieve Vrouweplein. Hoe zien zijn loopbaan en leven eruit?

Australië

Fotografie: Pexels / Catarina Sousa

‘Verdrinken’ in documenten

Ondanks zijn geluk in Australië heeft Hendriks nog steeds een warme band met Maastricht (‘‘Vooral aan het Onze Lieve Vrouweplein heb ik mooie herinneringen’’). Hij werd geboren in het Limburgse Swalmen, volgde de hbo-opleiding Verpleegkunde in Sittard en ging in 1998 aan de slag als verpleegkundige in het Maastrichtse ziekenhuis. Hij heeft ook in Maastricht gestudeerd.

‘‘Het was mijn verpleegkundig afdelingshoofd daar dat me aanspoorde om gezondheidswetenschappen te volgen aan de universiteit. Deze opleiding was toen nieuw; we waren met slechts 15 studenten. Het was een mooie maar pittige tijd, aangezien ik de studie combineerde met een fulltime baan. Mijn favoriete docent was Loek Hollands, een vriendelijke man met een geweldige persoonlijkheid. Ik herinner me dat hij niet zo goed was met ICT, met als resultaat stapels geprinte documenten op zijn kamer. Hij verdronk er bijna in!’’

Het beste van twee werelden

Maastricht is fysiek meer dan 15.000 kilometer ver weg, maar op werkgebied toch dichtbij. Hendriks werkt vanuit Australië nog steeds mee aan geïntegreerde zorg in de Maastrichtse polikliniek voor hartritmestoornissen. ‘‘Tijdens de coronacrisis heb ik met de afdeling cardiologie een aanpak ontwikkeld waarbij patiënten zelfstandig hun hartritme en hartslag kunnen monitoren via een app, en de resultaten op afstand bespreken met hun arts (TeleCheck-AF). Ze hoeven daarvoor dus niet naar het ziekenhuis, wat wenselijk is tijdens de huidige coronacrisis. Mijn rol binnen dit project is advies verstrekken rondom geïntegreerde zorg; tevens starten we binnenkort met onderzoek naar de effectiviteit van deze aanpak.’’

Hendriks hoopt de aanpak ook in Australië te implementeren. Sowieso werkt hij aan een ‘brug’ tussen de universiteiten van Maastricht en Adelaide voor gezamenlijke onderzoeksprojecten, uitwisselingen en promotietrajecten. Maar hij heeft meer ambities. ‘‘Graag wil ik mijn kennis en ervaring op het gebied van geïntegreerde zorg bij hartritmestoornissen gebruiken voor onderzoek naar en de behandeling van andere chronische (cardiovasculaire) aandoeningen. Ik zou het mooi vinden om dit in Europa – in Maastricht? – vorm te geven, wellicht in samenwerking met Australië.’’

Naar eigen zeggen is de cirkel voor Jeroen Hendriks dan rond. Zo combineert hij Maastricht en Adelaide, en het beste van deze twee ‘werelden’. Klinkt als een mooie toekomst, nietwaar?

 

Tekst: Milou Schreuders