“Ik heb mezelf in Maastricht opnieuw uitgevonden”
Ze wil daar werken waar de meest kwetsbare mensen hulp nodig hebben. “Ik zou gratis werken als ik niet voor mezelf hoefde te zorgen,” zegt Raneesha De Silva, die vanuit haar thuisland Sri Lanka werkzaam is in de humanitaire hulpverlening. Ieder jaar keert ze terug naar Maastricht, de stad die haar leven heeft veranderd.
Aanvankelijk wilde Raneesha De Silva oorlogsverslaggever worden, dus studeerde ze journalistiek. Maar toen het moment daar was om oorlogsverslaggeving in de praktijk te brengen, besefte ze dat ze een meer directe manier zocht om iets te betekenen voor mensen die met de harde realiteit van oorlog te maken hebben. Dit deed haar besluiten psychologie te gaan studeren. “Ik was vooral gefascineerd door de module over abnormale psychologie, waarbij je zeer afwijkend en antisociaal gedrag bestudeert. Zo raakte ik daarin verstrikt. Ik kreeg grote wetenschappelijke interesse in seriemoordenaars – met de nadruk op 'wetenschappelijk'," zegt ze met een glimlach.
Opleidingen in forensische psychologie waren er niet in Sri Lanka. Pas toen ze online op zoek ging naar postdoctorale programma's, leerde ze de term kennen. "Ik ben een Excel-meisje, dus ik maakte een spreadsheet met alle informatie die ik had verzameld over programma's in het buitenland. Ik nam contact op met ongeveer 50 universiteiten met vragen over hun curriculum, beurzen en zo meer. Op mijn shortlist bleven King's College London en Universiteit Maastricht over."
Diepgaande studie
De tweejarige opleiding in Maastricht sprak haar aan omdat ze zich volledig op het curriculum kon storten. En de inhoud was precies wat ze zocht, zegt ze. “Het programma was heel uitgebreid en behandelde veel verschillende aspecten van forensische psychologie. Ze boden alles wat je nodig hebt om in dit vakgebied te werken.”
Probleemgestuurd onderwijs was heel anders dan het traditionele onderwijsmodel waarmee ze in Sri Lanka was opgegroeid. Maar omdat ze op school altijd het meisje was geweest dat te veel vragen stelde, dacht ze dat het wel bij haar zou passen. Uiteindelijk meldde ze zich alleen bij de UM aan en niet veel later ging ze voor het eerst van haar leven naar het buitenland.
Heimwee naar Maastricht
“Ik kende niemand in Nederland en voelde me vrij om te ontdekken wie ik werkelijk was. Ik kom uit een conservatieve gemeenschap en het was de eerste keer dat ik volledig zelfstandig was. Ik moest uitzoeken hoe ik mijn financiën moest regelen en hoe ik voor mezelf moest zorgen. Het was heel bevrijdend – ik had helemaal geen heimwee naar Sri Lanka. Maar ik heb wel heimwee naar Maastricht en Nederland, vanwege die gastvrije, bevrijdende ervaring. Ik ga ieder jaar terug; dat hoeft niet, maar ik wil het graag.”
Ze heeft nog steeds een hechte band met de vrienden die ze tijdens haar studie heeft gemaakt. Haar jaar telde 24 studenten van 21 verschillende nationaliteiten. "Ze zijn nu over de hele wereld verspreid, maar we proberen elkaar zo vaak mogelijk te ontmoeten, of op zijn minst te videobellen. Bij die internationale opleiding heb ik geleerd om cultureel sensitief te zijn en begrip te hebben voor verschillende communicatiestijlen en waarden. Dat is enorm nuttig in mijn huidige functie van global adviser."
Hoogtepunt
Stages vinden bleek een uitdaging, omdat haar Sri Lankaanse paspoort haar in haar bewegingsvrijheid beperkte. Maar met de hulp van de faculteit van de UM slaagde ze erin om stages te vinden in Sydney en Liverpool. "Ik ben nog steeds zo dankbaar dat ze me hebben geholpen. Het Ashworth Hospital in het Verenigd Koninkrijk was een hoogtepunt van mijn tweede jaar, omdat het precies was wat ik me had voorgesteld bij een klinische stage. Het is een gespecialiseerd psychiatrisch ziekenhuis voor mannen met een zware psychische aandoening of persoonlijkheidsstoornis, die een ernstig risico vormen voor anderen. Ik voel me gezegend dat ik die ervaring heb kunnen opdoen."
Ze legde ook waardevolle professionele contacten, die zagen hoe gedreven ze was. Aan het einde van haar stage kreeg De Silva een beurs van de UK Research Council om bij het Sri Lankaanse leger een project te leiden over traumaverwerking na een crisis. En tijdens corona werkte ze als docent psychologie. "Toen de reisbeperkingen werden opgeheven, was ik het thuiswerken zo zat dat ik solliciteerde bij een non-profitorganisatie in Irak. Ze waren op zoek naar een internationale psycholoog om lokale psychologen en maatschappelijk werkers te ondersteunen, op te leiden en te begeleiden. Ik had niet de vereiste ervaring in de humanitaire sector, maar ik had niets te verliezen met mijn sollicitatie. Twee weken later was ik in Irak." Ze lacht. "Mijn ouders zijn dat nog steeds aan het verwerken."
Bezuinigingen
Tegenwoordig woont ze weer in Sri Lanka, waar ze voor Save the Children International verantwoordelijk is voor Azië en de Stille Oceaan. Haar aandacht gaat vooral uit naar Bangladesh, Myanmar, Afghanistan en Pakistan, allemaal landen waar de spanningen hoog oplopen. "Ik geef trainingen en doe supervisie, en in noodsituaties doe ik ook veldwerk. Door wereldwijde bezuinigingen worden we niet meer zo vaak ingezet als vroeger, of zo vaak als ik zou willen. Maar als ik de kans krijg om veldwerk te doen, voel ik dat ik leef. Als ik een kind zie glimlachen, als het mijn hand vasthoudt en me bedankt, dan raakt me dat. Ik kom terug met nieuwe energie en kan dan weer een paar maanden achter mijn laptop zitten. Mijn eigen veiligheid kan me niet schelen. Ik wil daar zijn waar mensen hulp nodig hebben."
Tekst : Femke Kools
Fotografie : Harry Heuts
Lees ook
-
Probleemgestuurd Onderwijs en AI komen samen in de klas
Marc Becker onderzoekt hoe het succes van AI afhangt van zijn sociale vaardigheden, aangezien AI steeds vaker begint te functioneren als onze collega’s, managers, leiders en zelfs docenten. Zijn onderzoek verkent onder andere hoe AI het leerproces van studenten kan ondersteunen.
-
Update 8 mei | Canvas uitgeschakeld en niet bruikbaar
Hackersgroep ShinyHunters heeft in de Canvas-omgeving van een aantal onderwijsinstellingen een bericht geplaatst dat ze opnieuw of nog steeds toegang hebben tot het systeem. De UM heeft uit voorzorg alle systemen die met Canvas verbonden zijn losgekoppeld.
-
HAS en Universiteit Maastricht versterken samenwerking in Noord-Limburg
De UM en HAS green academy hebben vandaag een overeenkomst ondertekend waarmee zij hun samenwerking in Noord-Limburg versterken. Met deze stap geven beide instellingen een extra impuls aan de doorontwikkeling van een krachtig kennis- en innovatie-ecosysteem rond Brightlands Campus Greenport Venlo.
